'44
'45
'46
'62
'64
'65
'66
'67
'68
'69
'70
'71
'72
'73
'74
'75
'76
'77
'78
'79
'80
'81
'82
'83
'84
'85
'86
'87
'88
'94
'95


 

9 września 1944r.
- (nie 6 kwietnia jak wszystkim podawał)- W Great Bookham niedaleko Cambridge na świat przychodzi George Roger Waters (pierwsze imię później odrzuci).

27 stycznia 1945r.
- w Londynie (wg niektórych źródeł w Birmingham) państwo Bill i Sally Masonowie dają urodzonemu synowi imiona Nicolas Berkelet.

28 lipca 1945r.
- w Londynie Bridle i Cedric Wrightowie świętują narodziny syna - Richarda Williama.

6 stycznia 1946r.
- W Cambridge przychodzi na świat Roger Keith "Syd" Barrett.

6 marca 1946r.
- W Cambridge rodzi się David John Gilmour.

do góry



1962r.
- Barrett, uczeń Cambridge High Scool for Boys (do tej samej szkoły uczęszczał Waters) zostaje gitarzystą amatorskiej grupy Geaft Mott & The Mottoes.

1964r.
- Waters, Wright i Mason studiują architekturę w Regent St. Polytechnic w Londynie, Barrett - sztuki piękne w Comberwell Art School w Peckham. Gilmour, którego rodzice emigrują do Stanów Zjednoczonych, przez większą część roku przebywa we Francji, gdzie utrzymuje się z ulicznego muzykowania.

1965r.
- Waters (g.), Wright(org) i Mason(dr) zakładają wraz z przyjaciółmi ze studiów zespół. Początkowo nazwa zmieniała się z dnia na dzień (kolejno: Sigma Six, The Tee Set, T-set, The Architectural Adbabs, The Screaming Adbabs, The Adbabs). Przez grupę przewijają się m.in. Juliette Gale (voc.), Keith Noble(voc.), Clive Metclaf, Bob Close(g). Pierwszym managerem zostaje Ken Chapman. W tym okresie (lub nieco później) Barrett występuje z The Hollering Blues, a Gilmour z Jokers Wild.

1966r.
- Zespół The Adbabs zawiesza działalność. Wznawia ją po kilku lub kilkunastu tygodniach. Po zwerbowaniu Barretta i odejściu Close'a ustala się skład: Barrett (voc.,g.), Waters(b.,p.,voc.), Wright(org.,p.,coc.), Mason (dr.). Barrett wymyśla nazwę PINK FLOYD (początkowo Pink Floyd Sound) zestawiając imiona dwóch bluesmanów(zob. biografia - podróż pierwsza). Zespół zaczyna stałe cotygodniowe występy w salce Marquee, pojawia się też w innych klubach londyńskich - Countdown czy All Saint's Hall.15 października 1966r. - Pink Floyd bierze udział w zorganizowanym w Rundhouse w Londynie koncercie z okazji wydania pierwszego numeru "International Times" - finansowanej m.in. przez Paula McCartneya trybuny brytyjskiego podziemia artystycznego i politycznego.

31 października 1966r.
- Peter Jenner i Andrew King, od kilku tygodni pełniący rolę managerów grupy, zakładają spółkę impresaryjną Blackhill Enterprises.

3 grudnia 1966r.
- Wielki koncert w Roundhouse pod hasłem "Pink Floyd, Films & Madness". O oprawę świetlną troszczy się Jo Cannon (niebawem rolę tę na dłużej przejmie Mick Love). Dochód z imprezy muzycy przekazują murzyńskim wojownikom walczącym o niepodległość Rodezji.

23 (lub 31) grudnia 1966r.
- otwarcie klubu UFO przy Tottenham Court Road w Londynie. Pink Floyd uświetnia imprezę spektaklem muzyczno - świetlnym.

do góry



27 lutego 1967r.
- w wynajętym przez Joe Boyda, kierownika muzycznego klubu UFO londyńskim studio Sound Techniques grupa rejestruje trzy utwory Barretta. Nagrania Arnold Lane i Candy & a current bun kupuje firma Columbia (oddział EMI) i w ciągu dwóch tygodni wydaje na singlu. Derek Johnson, autor recenzji opublikowanej na łamach "New Musical Express" (18 marca) zwraca uwagę na dziwne, niesamowite teksty oraz przytłaczające brzmienie, podkreśla wspaniałą robotę organową, zauważa, że muzyka jest mniej psychodeliczna niż oczekiwał.

6 marca 1967r.
- Nagranie Arnold Lane dostaje się na listy przebojów. W zestawieniu tygodnika "Record Retaller" (obecnie Music Week) dotrze do pozycji dwudziestej.

1 kwietnia 1967r.
- zespół podpisuje wieloletni kontrakt płytowy z firmą EMI.

kwiecień 1967r.
- w londyńskim studiu Abbey Road 3, grupa nagrywa utwory na pierwszy album. Produkcji podejmuje się Norman "Hurricane" Smith.

29 kwietnia 1967r.
- Pink Floyd po raz pierwszy występuje poza granicami kraju - Holandii. Tej samej nocy wraca samolotem do Londynu by nad ranem zagrać w Alexandra Palace podczas zorganizowanej przez redakcję "International Times" czternastogodzinnej imprezy "Technicolor Dreams" (z udziałem m.in. The Move, The Pretty Things, Creation o Graham Boud Organisation).

12 (lub 27) maja 1967r.
- "Games in May" - koncert w londyńskim Queen Elizabeth Hall, zdaniem krytyków najlepszy i zarazem najbardziej spektakularny spośród dotychczasowych.

16 maja 1967r.
- Columbia wydaje drugi singiel zespołu, z utworami See Emily Play i Scarecrow. Derek Johnson pisze na łamach "New Musical Express" (17.06), że grupie udało się tym razem uzyskać psychodeliczny klimat. Nagranie tytułowe pełne jest jego zdaniem dziwnych oscylacji, pogłosów oraz elektronicznych wibracji, w całym tym zgiełki dosłuchać się mimo wszystko można przyjemnej melodii w jak najbardziej tradycyjnym stylu. W zestawieniu tygodnika "Record Retaller" płyta osiągnie pozycję 6.

29 lipca 1967r.
- Występ w Alexandra Palace. W tym okresie Barrett po raz pierwszy odchodzi z zespołu. Wraca po kilku dniach.

5 sierpnia 1967r.
- Columbia wydaje pierwszy album Pink Floyd zatytułowany THE PIPER AT THE GATES OF DAWN, tak jak jeden z rozdziałów baśniowej książki Kenetha Grahame'a "Wild in the Willows" (O czym szumią wierzby). Po latach publicysta magazynu "Rolling Stone" określił zawartą na płycie muzykę słowami: niełatwa, w odbiorze mieszanina angielskich, herbacianych omamów, oryginalnych melodii oraz dziwacznego, rockowego zgiełku. W Wielkiej Brytanii płyta dotrze do 6 pozycji zestawień najlepiej sprzedawanych albumów (wg. Record Retdller), w Stanach Zjednoczonych -do 131 (wg. Billboard).

12 sierpnia 1967r.
- Udział w festiwalu w Windsorze, przez prasę uznanym za pierwszą większą manifestację ruchu hippisowskiego w Wielkiej Brytanii.

2-11 listopada 1967r.
- Pierwsza wizyta w Stanach Zjednoczonych, m.in. zorganizowane przez Billa Grahama koncerty w sali Winterland w San Francisco obok Janis Joplin. Bardzo chłodne przyjęcie ze strony słuchaczy.

18 listopada 1967r.
- Firma Columbia wydaje nie zauważony przez publiczność, trzeci singiel Pink Floyd z piosenkami Apples and organes i Paintbox.

grudzień 1967r.
- Podróż koncertowa wzdłuż wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych, z gościnnym udziałem m.in. The Velvet Underground.

do góry



styczeń 1968r.
- Pierwsze rozmowy z Gilmourem w sprawie jego ewentualnego przyłączenia się do Pink Floyd.

18 lutego 1968r.
- Gilmour zostaje członkiem Pink Floyd

6 kwietnia 1968r.
- godzina 18.30. Podczas pracy nad długim albumem Barrett, coraz bardziej pogrążający się w nałogu narkotycznym, zostaje usunięty z zespołu. Gilmour twierdzi po latach: Dopiero po odejściu Syda staliśmy się zespołem z prawdziwego zdarzenia. Jednakże Jenner i King nie wierzą w przyszłość Pink Floyd. Nowym menedżerem formacji zostaje Brian Morrison.

12 kwietnia 1968r.
- Columbia wydaje singiel z nagraniami It would be so nice oraz Julia dream.

29 kwietnia 1968r.
- Udział w zorganizowanym przez spółkę Blackhill Enterprises festynie w Hyde Parku - razem z Jethro Tull i Royem Harperem.

29 czerwca 1968r.
- Columbia wydaje album A SAUCERFUL OF SECRETS. W Jugband Blues gościnnie występuje Syd Barrett (jest to jego kompozycja) Autorzy "The Rolling Stones Record Guide" napiszą po latach, że zespół balansował na płycie pomiędzy manierycznym eksperymentalizmem a bolesnym liryzmem. Chłodniej przyjęty niż poprzedni album dotrze do 9 pozycji zestawień brytyjskich, a na listy amerykańskie w 1968r. nie dostanie się wcale.

31 października 1968r.
- Columbia wydaje singiel z utworami Point me at the sky i Careful with that Axe Eugene. Ponieważ - tak jak dwa poprzednie - nie dostaje się ona na listy przebojów, zespół na kilka lat rezygnuje z wydawania małych płyt.

17 października 1968r.
- W Paryżu udział w programie telewizyjnym "Tous en scene". Reżyser Barbet Schroeder proponuje grupie skomponowania muzyki do realizowanego na Balearach filmu More.

do góry



14 kwietnia 1969r.
- "The More Furious Madnes From the Massed Gadgets of Auximenes" - udokumentowany płytą piracką występ w londyńskim Royal Festival Hall. Zespół po raz pierwszy prezentuje brytyjskiej publiczności utwory, które znajdą się na studyjnej płycie albumu UMMAGUMMA.

maj - czerwiec 1969r.
- Tournee brytyjskie. Nagrania z koncertów w klubie Mothers w Birmingham oraz w College of Commerce w Manchesterze wypełnią jedną z dwóch płyt zestawu UMMAGUMMA.

lipiec 1969r.
- W ciągu kilku dni zespół nagrywa komponowaną na gorąco muzykę do filmu More.

27 lipca 1969r.
- Z nalepką Columbii ukazuje się płyta z wyborem utworów ze ścieżki dźwiękowej MORE. Album, przez autorów "The Rolling Stone Record Guide" określony jako zestaw lekkich, często niby folkowych ballad o impresyjnym charakterze, osiąga 9 pozycję list brytyjskich oraz 153 amerykańskich.

12 października 1969r.
- Udział w festiwalu nowego rocka w Essen w RFN obok m.in. Tangerine Dream.

25 października 1969r.
- Udział w festiwalu w Amugies w Belgii obok m.in. Franka Zappy. Reżyser Jerome Lapersaz rejestruje występ Pink Floyd, członkowie grupy nie zgadzają się jednak na rozpowszechnianie filmu.

25 listopada 1969r.
- Harvest nowy oddział EMI, wydaje dwupłytowy album UMMAGUMMA. Autorzy "The Rolling Stone Record Guide" uznają album za nieudaną choć fascynującą próbę stworzenia rocka awangardowego. W Wielkiej Brytanii UMMAGUMMA dotrze do 5 pozycji zestawień bestsellerów, w Stanach Zjednoczonych do 74.

grudzień 1969r.
- Zespół przyjmuje propozycję skomponowania i nagrania muzyki do filmu Michelangelo Autalioniego "ZABRISKIE POINT" i w tym celu udaje się na dwa tygodnie do Rzymu. Firma Harvest wydaje autorski album Barretta "THE MADCAP LAUGHS", zrealizowany z gościnnym udziałem Gilmoura i Watersa, także producentów niektórych nagrań. Album rozejdzie się marnie, w liczbie kilku tysięcy egzemplarzy.

do góry



10 stycznia 1970r.
- Na łamach pisma "Melody Maker" Waters wypowiada się na temat kilku wydanych w tym okresie płyt. Zachwyca się nagraniem "Evil Woman" z debiutanckiego albumu grupy Black Sabbath. Poproszony o ocenę płyty Barretta (a właściwie wybranego z niej utworu "Terrapia") mówi m.in., że Syd to geniusz, a jego muzykę określa jako bardzo piękną.

marzec 1970r.
- Firma MGM wydaje płytę z filmu Michelangelo Antonioniego "Zabriskie Point". Album zawiera trzy nagrania Pink Floyd: "Hearf beaf pig meat", "Crumbling land", "Come in number 51 your time is up" (nowa wersja "Careful with that axe Eugene").

czerwiec 1970r.
- Harvest wydaje dwupłytowy album "Picnic - A breath of fresh air" z rzadkimi nagraniami różnych wykonawców, m.in. "Embryo" grupy Pink Floyd

27(lub 28) czerwca 1970r.
- Powtórzenie programu w Rotterdamie

18 lipca 1970r.
- darmowy występ w londyńskim Hyde Parku dla ponad stu tysięcy słuchaczy. Zarejestrowana tego dnia wersja koncertowa Atom heart Mother ma ozdobić kolejny album zespołu. Ostatecznie grupa zdecyduje się jednak na nagranie kompozycji w studio.

18 września 1970r.
- Pink Floyd jako jedyny zespól rockowy występuje podczas festiwalu muzyki współczesnej w Moutreaux.

26 września 1970r.
- w wywiadzie dla tygodnika "Melody Maker" Wright zapowiada, że w czerwcu 1971 r. Pink Floyd przedstawi publiczności paryskiej komponowaną na zamówienie choreografa Rolanda Petita suitę baletową na zespół rockowy i orkiestrę symfoniczną. Zastanawia się zarazem nad sensem tego rodzaju poczynań artystycznych, konkludując: Rock i muzyka symfoniczna, rock i muzyka klasyczna, są jak olej i woda - próby ich zmieszania nie mogą się udać. W rzeczywistości do bliższej współpracy z Pettitem dojdzie dopiero w końcu 1972r.

październik 1970 r.
- Harvest wydaje drugi autorski albumu zatytułowany "BARRETT", nagrany z udziałem Gilmoura i Wrighta, prze nich wyprodukowany.

10 października 1970 r.
- Firma Harvest wydaje albumu Atom Heart Mother. Stronę pierwszą wypełnia nagrany z towarzyszeniem John Alldiss Choir, skomponowany przez członków grupy razem z Ronem Geesinem, instrumentalny utwór tytułowy w sześciu częściach. W wywiadzie dla tygodnia "Melody Maker" Wright zapewnia, że kompozycja Atom Heart Mother mimo epickiego rozmachu, jest łatwiejsza w odbiorze niż utwory z albumu Ummagumma. Recenzent tygodnika "New Musical Express" określa ją jako mieszaninę kontrastowych tematów - od pastoralnych po XXI - wieczną schizofrenię elektroniczną. Pisze też: Chociaż utwór nie jest pozbawiony rozwiązań stereotypowych, potwierdza rozwój grupy. Kompozycje ze strony drugiej, zwłaszcza beatlesowską w klimacie piosenkę Summer 68, chwali za wdzięk. Krytykuje jedynie niepotrzebne jego zdaniem, naturalistyczne efekty dźwiękowe w Alan's Psychodelic Breakfast. W Wielkiej Brytanie album dotrze do pierwszej pozycji list bestsellerów, w Stanach Zjednoczonych do 55.

koniec Grudnia 1970 r.
- Mason produkuje album grupy Principal Edwards Magical Theatre. Ukazuje się płyta z muzyką Watersa i Geesina do filmu Roya Bettersby "The Body".

do góry



styczeń 1971 r.
- Firma Harvest wydaje drugi autorski album Syda Barretta, zatytułowany po prostu "BARRETT", nagrany przy pomocy Gilmoura i Wrighta, przez nich produkowany. Recenzent tygodnika "Melody Maker" pisze (23 stycznia 1971), że płyta jest uspokojeniem po burzy. I kontynuuje: Nie twierdzę, że będzie musiał niebawem zaproponować coś lepszego, jeśli chce liczyć na uznanie. Jako najlepsze utwory krytyk wymienia "Maisre" oraz "Effervescingelephant" z partią tuby w wykonaniu Vica Sayvella.

luty 1971 r.
- Pink Floyd występuje w RFN, daje też koncert w Lyonie, a w końcu miesiąca zamyka się w studiu w Londynie i rozpoczyna kilkumiesięczną pracę nad albumem MEDDLE

15 maja 1971 r.
- Spektakularny koncert w londyńskim amfiteatrze Crystal Palace Bowl. Muzyce towarzyszy pokaz sztucznych ogni. Podczas wykonania nowego utworu Return to tht sun of nothing (przemianowanego później na Echoes) z pobliskiego jeziora wyłania się piętnastometrowa ośmiornica z tworzyw sztucznych. Mimo ulewy publiczności zmusza Pink Floyd do bisów. W imprezie biorą też udział The Faces, Mountain, Family i Tom Paxton.

maj 1971 r.
- Starline, jeden z oddziałów firmy EMI, wydaje płytę "RELICS", sumującą pierwszy okres działalności zespołu. W jej repertuarze dominują nagrania singlowe: "Arnold Lane", "Interstellar Override", "See Emily Play", "Remember a day", "Paintbox", "Julia Dream", "Careful with that axe Eurene", "Cirrus Minor" (zupełnie inna wersja niż "MORE"), "The Nile Song", "Biding my time", "Bike".

1 sierpnia 1971 r.
- Początek wyprawy do Japonii i Austalii.

początek października 1971 r.
- W ruinach Wielkiego Teatru w Pompejach Adrian Maben realizuje film "Pink Floyd á Pompéi".

16 października 1971 r.
- Koncertem w San Francisco zespół rozpoczyna pięciotygodniowe tourneé amerykańskie.

13 listopada 1971 r.
- Firma Harvest wydaje płytę Meddle nagraną w londyńskich studiach Air, Abber Road i Morgan. Autor recenzji zamieszczonej w "The Rolling Stone Record Guide" napisze po latach: zespołowi udało się wreszcie znaleźć złoty środek między prowadzącym do nikąd eksperymentalizmem i wdzięcznymi balladami i w rezultacie przedstawił spójną całość. I doda: Dziwne, ale po kilku nieudanych próbach komponowania muzyki filmowej grupa wytworzyła przekonujący klimat o charakterystyce sci - fi właśnie tutaj. Album dotrze do drugiej pozycji list bestsellerów w Wielkiej Brytanii i siedemdziesiątej w Stanach Zjednoczonych.

do góry



20 stycznia 1972 r.
- Nieudanym z powodu awarii kwadrofonicznego sprzętu nagłaśniającego koncertem w The Dome w Brighton zespół rozpoczyna tournee koncertowe po Wielkiej Brytanii. Podczas tej podróży po raz pierwszy prezentuje publiczności suitę Dark Side Of The Moon. W tym okresie managerem Pink Floyd zostaje Steve O'Rouke.

17, 18, 19 i 20 lutego 1972 r.
- Tournee kończą widowiskowe koncerty w londyńskim teatrze Rainbow. Chris Charlesworth pisarze na łamach tygodnika "Melody Maker" (26 lutego 1972 r.): Niezwykłe efekty świetlne, iskrzące konfetti, płynący z taśmy głos Malcolma Muggeridge'a oraz wyprawa w ciemne rejony księżyca złożyły się w najwspanialszy wieczór w Rainbow od chwili otwarcia teatru w listopadzie ubiegłego roku. Suitę The Dark Side Of The Moon recenzent określa mianem space fantasy opera.

koniec lutego 1972r.
- W Chateau d'Herouville we Francji zespół komponuje i nagrywa muzykę do filmu Barbeta Schroede-Stars (Jack Monck - bg, Twink Adler - dr) pierwszy i zarazem ostatni koncert w jej działalności. Roy Hollougworth pisze o zorganizowanej w małej sali The Corn Exchange w Cambridge imprezie na łamach tygodnika "Melody Maker" (4 marca 1972 r.): Syd od początku do końca miał kłopoty z tonacją, a tempo zmieniał niemal co minutę. Palce jego lewej ręki błądziły po progach, jak by nie czuły się na nich zadomowione. Z trudem dobierały akordy. W końcu Syd wydmuchał nos i westchnął. (...) chociaż basista zszedł z estrady, chociaż perkusista nie bardzo mógł się połapać dokąd Syd zmierza, ten grał dalej. A słuchacze powoli rozchodzili się do domów...

3 - 16 marca 1972 r.
- Podróż koncertowa po Japonii.

14 marca 1972 r.
- Firma Daudelion wydaje album grupy Medicine Head zatytułowany "Dark Side Of The Moon": Zespół Pink Floyd zmienia tytuł suity prezentowanej od stycznia podczas koncertów na "Eclipse - A piece for assortes lunatics". Ostatecznie powróci jednak do tytułu starego.

13 kwietnia - 5 maja 1972 r.
- Występy w Stanach Zjednoczonych, m.in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Krytycy amerykańscy twierdzą, że zespół skomercjalizował się.

2 czerwca 1972 r.
- Firma Harvest wydaje płytę Obscured by Clouds z muzyką z filmu La Vallée (jego francuska premiera odbędzie się w końcu miesiąca, brytyjska dwa lata później). Recenzent tygodnika "Melody Maker" pisze (17 czerwca 1972 r. ): Tak jak "More", album zawiera krótkie, stosunkowo proste kompozycje. Są wśród nich najbardziej agresywne utwory instrumentalne, jakie kiedykolwiek zespół nagrał, zwłaszcza tytułowy oraz When You're In", a także charakterystyczne dla Pink Floyd, senne, melodyjne piosenki. Mgliste teksty niewiele mają wspólnego z tematem filmu - młodzieńczą pogonią za wolnością. Jako najlepszy na płycie krytyk wyróżnia utwór Absolutely Courtains. W Wielkiej Brytanii album dotrze do 6 pozycji list bestsellerów, w Stanach Zjednoczonych do 46.

czerwiec 1972 r.
- W londyńskim studiu Abbey Road zespół rozpoczyna pracę nad płytą "The Dark Side Of The Moon". Nagrania potrwają z przerwami do stycznia 1973 r.

28 czerwca 1972 r.
- Obiecany publiczności w Brighton po nieudanym koncercie w styczniu występ w tamtejszej sali The Dome. Ray Miller recenzent "Melody Maker", pisze (8 lipca 1972 r. ): Zespół nie był w najlepszej formie. Jego atuty to jedyna w swoim rodzaju psychodeliczna muzyka - obrazy w ruchu - oraz niezwykłe doświadczenie dźwiękowe. Kiedy jednak grupa traci kontrolę nad barwą, jak to miało miejsce podczas pierwszej części koncertu, pozostają zawiłe partie solowe, które wiodą do nikąd.

wrzesień 1972 r.
- Podczas festiwalu w Edynburgu światowa premiera filmu "Pink Floyd w Pompejach". W "Melody Maker" (16 września 1972 r.) czytamy opinię Johna Gibsona: Mimo ekscytującej muzyki jest to raczej doświadczenie wizualne niż dźwiękowe, ze wspaniałymi obrazami Pompejów i Wezuwiusza w tle.

8 - 30 września i koniec października 1972 r. - Koncerty w Stanach Zjednoczonych.

21 października 1972 r.
- Koncert na stadionie Wembley w Londynie. W recenzji opublikowanej na łamach "Melody Maker" (28 października 1972 r.) Chris Charlesworth zauważa: Pink Floyd pozostaje podziemnym zespołem numer jeden na świecie. Chociaż wielu podjęło ich pomysły, nikt nie osiągnął ich poziomu. O "Dark Side Of The Moon" krytyk pisze, że jest to muzyka wielu nastrojów oraz dziwnych dźwięków otaczających słuchacza ze wszystkich stron.

20 listopada 1972 r.
- Zespół przybywa do Marsylii, by spędzić kilka dni w towarzystwie zespołu baletowego Rolanda Pettita. Wspólne występy

listopad - grudzień 1972 r.
- Koncerty we Francji.

do góry



13 stycznia - 4 lutego 1973 r.
- Wspólne występy grupy oraz francuskiej trupy tańca nowoczesnego Rolanda Pettita w Pałacu Sportów w Wersalu. Własną suitę baletową "Allumez les étoiles" członkowie Pink Floyd dedykują Władimirowi Majakowskiemu.

6 marca 1973 r.
- Prezentacja płyty The Dark Side Of The Moon dziennikarzom zaproszonym przez kierownictwo firmy EMI na kolację do Planetarium Londyńskiego. Roy Hollingworth na łamach tygodnika "Melody Maker" (10 marca 1973 r.). Po około dziesięciu minutach muzyka stała się diabelnie mało interesująca. Potem puścili jakąś sonatę na cześć kasy sklepowej i to było całkiem do rzeczy. Muzyka stała się gęstsza, bardziej dźwięczna, grana z większym uderzeniem. pojawiło się w niej nawet coś boskiego. Bajeczne.

12 marca 1973 r.
- Początek tournee po Stanach Zjednoczonych.

16 marca 1973r.
- Harvest wydaje płytę The Dark Side Of The Moon. W nagraniu albumu gościnnie wzięli udział: Clare Torry, Doris Troy, Leslie Duncan, Liza Strike i Barry St. John - Cruine płytę uznano za arcydzieło. Najważniejsza zaleta z eksperymentów z hasłem i słowem mówionym á la Ummagumma. W Wielkiej Brytanii płyta dotrze do drugiej pozycji list bestsellerów, w Stanach Zjednoczonych na sam wierzchołek (po raz pierwszy w karierze Pink Floyd) i pozostanie w zestawieniach aż do roku 1988.

marzec 1973 r.
- Koncert w Toronto Brian Hetheington na łamach "Melody Maker" (24 marca 1973 r.): Dominujący składnik brzmienia Pink Floyd stanowią oczywiście partie instrumentów klawiszowych w wykonaniu Richarda Wrighta, dla publiczności największym przeżyciem są jednak brzmienia jakie David Gilmour wydobywa ze swej gitary...

18 - 19 maja 1973 r.
- Udział w koncertach charytatywnych w londyńskim Earls Court. Menadżer zespołu Steve O'Rourke: Przyjęliśmy tę propozycję, ponieważ nie mamy zbyt wielu okazji grać w Wielkiej Brytanii, w całym kraju nie ma bowiem prawie wcale sal tak dużych, by pomieściły dwunastotonowy sprzęt zespołu. W salach tak dużych, by pomieściły dwunastotonowy sprzęt zespołu. W zamieszczonej na łamach tygodnika "Melody Maker" (26 maja 1973 r.) recenzji Chros Charlesworth napisał: Członkowie Pink Floyd byli zawsze innowatorami, zarówno w sferze muzyki, jak i jej scenicznej prezentacji, co potwierdzili w Earls Court proponując nam podróż w czasie i w głąb swoich umysłów. Publiczność przyjęła utwory z okrzykami takiej radości, że koncert przeobraził się w uroczystość o niemal religijnym charakterze.

czerwiec 1973 r.
- Koncerty w Stanach Zjednoczonych.

lipiec 1973 r.
- Początek planowanych od dawna, długich wakacji.

4 listopada 1973 r.
- Koncerty w Rainbow. Dochód z imprezy przeznaczony na leczenie perkusisty Roberta Wyatta, który w czerwcu wypadł z okna i złamał kręgosłup.

grudzień 1973 r.
- Harvest wydaje dwupłytowy album "A Nice Pair", powtarzający repertuar dwóch pierwszych krążków Pink Floyd.

do góry



początek 1974 r.
- Zespół przystępuje do pracy nad płytą Houses Of Objects z muzyką eksperymentalną. po kilku tygodniach rezygnuje z pomysłu. powstaje pierwsza, próbna wersja utworu "Shine On You Crazy Diamond".

marzec 1974 r.
- Firma Deram wydaje album grupy Principal Edwards - "Round one", wyprodukowany przez Nicka Masona.

czerwiec 1974 r.
- Kilka koncertów we Francji. Na estradzie po raz pierwszy pojawia się wykorzystywany przez Pink Floyd do dziś ogromny, okrągły ekran. Zespół wykonuje m.in. utwór "Shine On You Crazy Diamond".

lipiec 1974 r.
- Alejandro Jodorowski odstępuje od zamiaru zrealizowania filmu Djuna (wg powieści Franka Herberta), do którego grupa Pink Floyd miała skomponować muzykę. Firma Harvest wznawia obydwie płyty Syda Barreta, łącznie jako album SYD BARRETT.

26 lipca 1974 r.
- Z nalepką Virgin ukazuje się płyta Roberta Wyatta "Rock Botton", nagrana z udziałem m.in. Mike'a Oldfielda, Freda Fritha, wyprodukowana przez Nicka Masona.

sierpień 1974 r.
- Firma Charisma wydaje drugi album grupy Unicoru - "Blue pine Trees", nagrana z udziałem m.in. Mike'a Oldfielda, Freda Fritha, wyprodukowana przez Nicka Masona.

sierpień 1974r.
- Firma Charisma wydaje drugi album grupy Unicoru - "Blue Pine Trees". Produkcji krążka podjął się Dave Gilmour, który z zespołem zetknął się rok wcześniej - na ślubie Ricka Hoppera. W tym okresie Gilmour gościnnie bierze też udział w koncercie Roya Harpera i zespołu Sutherland Broyher's and Quiver.

3 listopada - 14 grudnia 1974 r.
- Pierwsza od dawna, dłuższa podróż koncertowa po Wielkiej Brytanii, m. in. cztery występy na londyńskim stadionie Wembley (14 - 17.11). Recenzent Michael Oldfield pisze na łamach "Melody Maker" (23.11), że publiczności najbardziej podobał się utwór Echoes, przyjęty krzykiem, tupaniem oraz błaganiami o powtórzenie. Sam krytyk zachwyca się zwłaszcza najlepszym jak dotąd wykonaniem suity The Dark Side Of The Moon, ciepło pisze też o nowej kompozycji - "You've gotta be crazy" (z innym tekstem, pod tytułem "Dogs", umieszczonej później na płycie "Animals"). W udzielonym wówczas wywiadzie Rick Wright wyjaśnia, że prezentowany publiczności po raz pierwszy utwór "Shine On You Crazy Diamond" poświęcony jest Sydowi Barrettowi. I dodaje: Cóż, jesteśmy dziś zupełnie innym zespołem niż w jego czasach i Bogu dzięki, że ostatnio modne, nie zmienia to jednak faktu, że bardzo dojrzeliśmy jako grupa, odkąd odszedł. Tornée udokumentowane zostanie kilkoma płytami pirackimi, m.in. słynną "British Tour '74".

do góry



styczeń 1975 r.
- Na kilka miesięcy zespół zamyka się w londyńskim studio Abbey Road i nagrywa płytę "Wish You Were Here". Utwór "Have a Cigar" napisany w odpowiedzi na stawiane Pink Floyd zarzuty komercjalizacji, wykonuje Roy Harper, bez wątpienia jeden z najbardziej bezkompromisowych twórców i wokalistów w brytyjskim rocku. W sesji oprócz saksofonisty Dicka Perry'ego oraz wokalistek Vennetty Fields i Carleny Williams uczestniczy też m.in. Stephane Grappelli, znany skrzypek jazzowy.

14 maja 1975 r.
- Harvest wydaje płytę Harpera - "HQ" nagraną z gościnnym udziałem Gilmoura jako gitarzysty.

czerwiec 1975 r.
- Koncerty w Stanach Zjednoczonych

5 lipca 1975 r.
- Jedyny w tym roku wstęp Pink Floyd w Wielkiej Brytanii - podczas Knebworth Festival (obok m.in. Harpera i jego zespołu Trigger). W odpowiedzi na krytyczne, pogardliwe recenzje koncertu tygodnika "Melody Maker": Pewna jestem, że każdy wolałby dowiedzieć się czegoś o muzyce wykonanej w Knebworth niż o lodach zjedzonych przez recenzenta podczas festiwalu.

12 września 1975 r.
- Firma Harvest wydaje album Wish You Were Here. Jak Wynika z listów opublikowanych przez tygodnik "Melody Maker", wielu sympatyków Pink Floyd płyta ta rozczarowała. A Chris Vine pisze: Skoro Roger Waters jest aż tak rozczarowany destruktywnym oddziaływaniem systemu na ludzi, jak to wynika z utworu Welcome To The Machine, dlaczego do cholery, sam nie stworzy muzyki, która miałaby na publiczność wpływ dotrze mimo wszystko do pierwszych miejsc list bestsellerów zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i W Stanach Zjednoczonych.

jesień 1975r.
-Zespół urządza w Londynie własne studio nagraniowe Britania Row.

do góry



26 marca 1976 r.
- Firma Virgin wydaje wyprodukowana przez Nicka Masona płytę zespołu Gong - "Shamal".

kwiecień 1976 r.
- Grupa zamyka się w Britania Row Studios i rozpoczyna pracę nad albumem Animals Harvest wydaje singiel z utworami Have A Cigar i Shine In You Crazy Diamond (wersja skrócona), rozprowadzany bezpłatnie wśród dziennikarzy i prezenterów radiowych.

grudzień 1976 r.
- Telewizja BBC rozpoczyna emisję sześcioodcinkowego serialu o Pink Floyd - "Your Mother wouldn't like it"

4 lutego 1977 r.
- Harvest wydaje płytę Animals. Autorem tekstów oraz kompozytorem wszystkich utworów jest Waters. Karl Dallas, recenzent tygodnika "Melody Maker" pisze (29.01): Album stanowi w pewnym sensie część trzecią trylogii. Temat alienacji i samotności podany w niej został w opakowaniu przytłaczającego humanizmu, który - paradoksalnie - w pełni dochodzi do głosu dopiero teraz, w serii szokujących. W zakończeniu recenzji krytyk proponuje: Być może zespół winien zmienić nazwę na Punk Floyd. W Wielkiej Brytanii album dotrze do drugiej pozycji list bestsellerów, w Stanach Zjednoczonych do trzeciej.

22 stycznia - 25 lutego 1977 r.
- Podróż koncertowa po Europie.

22 kwietnia - 7 lipca 1977 r.
- Występy w Stanach Zjednoczonych, m.in. W Cleavland dla ponad 80 tysięcy słuchaczy.

wrzesień 1977 r.
- Harvest wydaje kolejną płytę grupy Unicorn - "One More Tomorrow", znowu wyprodukowaną przez Gilmoura.

18 listopada 1977 r.
- Z nalepkę firmy Stiff ukazuje się drugi album punk rockowej grupy Damned - "Music for pleasure", wyprodukowany przez Masona.

do góry



17 lutego 1978 r.
- Firma EMI wydaje płytę "The Kick Inside" Kate Bush, protegowanej Gilmoura. Debiutancki album wokalistki zawiera m. in. nagrania "The man witch the child in his eyes" i "The saxophone song", sfinansowane przez gitarzystę Pink Floyd.

14 kwietnia 1978 r.
- Virgin wydaje płytę "Green" Steve'a Hillage, byłego gitarzysty Gougu, wyprodukowaną przez niego razem z Masonem.

19 maja 1978 r.
- Harvest wydaje album Gilmoura - "DAVID GILMOUR", nagrany z udziałem m.in. Ricka Willsa (bg) i Williego Willsona (dr.). Ukazanie się płyt wywołuje falę plotek o rozwiązaniu Pink Floyd.

25 października 1978 r.
- Album autorski "WET DREAM" (Harvest) wydaje też Wright. W nagraniach towarzyszyli mu: Snowy White (g.), Mel Collins (sax.), Larry Steele (bg.) oraz Reg Isadore (dr.).

listopad 1978 r.
- Podczas pierwszego od kilku miesięcy spotkania członków zespołu Waters przedstawia kolegom taśmy z roboczymi wersjami piosenek składających się na dwa cykle - "The Wall" oraz "The Pros and cons of hitch hiking". Cała czwórka decyduje, że pierwszy z nich wypełni kolejny album Pink Floyd.

kwiecień 1979 r.
- Zespół rozpoczyna siedmiomiesięczną płacę nad albumem. Nagrywa we Francji (studio Superbear w Miravel) i U.S.A. (studia Producers Workshop w Los Angeles i CBS w Nowym Jorku). Jako współ producenta zatrudnia Boba Ezrina, jako aranżerów partii orkiestrowych - Ezrina i Michaela Eamen'a. Do współpracy zaprasza wokalistów: Bruce'a Johnstona, Toni Tenille, Joe Chemaya, Johna Joyce'a Stana Forbera, Jima Haasa, a także chór dziecięcy Islington Green School.

8 czerwca 1979 r.
- EMI wydaje płytę Paula McVartneya - "Back To The Egg". W nagraniu utworu "Rockestra theme" i "So glad to see you here" gościnnie wziął udział Gilmour (wraz z wieloma gwiazdami brytyjskiego rocka m.in. członkami Led Zeppelin).

23 listopada 1979 r.
- Przebojowy singiel z utworami Another Brick In The Wall part 2 i One Of My Turns zapowiada album THE WALL

30 listopada 1979 r.
- Harvest wydaje dwupłytowy album THE WALL. Twórcą całego repertuaru jest Waters z wyjątkiem czterech kompozycji współautorstwa Gilmoura i Ezria. Opinia autorów "The New Rolling Stone Record Guide": Album jest zasadniczo kulminacją tendencji zapoczątkowanych na Wish You Were Here i Animals, stanowi bez wątpienia największe osiągnięcie grupy, chociaż teksty utworów należą do bardziej podniosłych w jej dorobku. Zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i Stanach Zjednoczonych album dotrze do pozycji pierwszych list bestsellerów. W ciągu pierwszych trzech lat sprzedaży rozejdzie się w liczbie ponad 12 milionów egzemplarzy.

do góry



7 - 11 lutego 1980 r.
- Pierwsze pokazy widowiska "The Wall" w Sports Arena w Los Angeles. Przygotowany nakładem 1,5 miliona dolarów spektakl przedstawiony zostanie publiczności w Stanach Zjednoczonych i Europie tylko 35 razy. Podczas tych występów grupę wspomagają: Pete Wood (kbds), Snowy White (g), Andy Bown (b), i Willie Wilson (dr).

12 kwietnia 1980 r.
- Firma Harvest wydaje płytę Roya Harpera UNKNOWN SOLDIER. Współtwórcą pięciu utworów (Playing Games, You, Old Faces, Short and sweet, True Story) jest Dave Gilmour, który wziął udział w nagraniu albumu jako gitarzysta.

wrzesień 1980 r.
- Roger Waters usuwa z zespołu Richarda Wrighta.

9 lutego 1981 r.
- Nakładem firmy Harvest ukazuje się album "Nick Mason's Fictious Sports" z utworami pianistki jazzowej Cari Bley w wykonaniu zespołu poprowadzonego przez nią i Masona (m.in. Robert Wyatt - Voe, Chris Spedding - g., Steve Swallow - b)

23 listopada 1981 r.
- Firma Harvest wydaje album A Collection Of Great Dance Songs przypominający kilka popularnych nagrań Pink Floyd z lat 1971 - 1979 (m. in. Money w nowej ponownie zmiksowanej wersji)

maj 1982 r.
- Podczas festiwalu w Cannes prapremiera filmu THE WALL w reżyserii Alana Parkera, według scenariusza Rogera Watersa, z muzyką Pink Floyd. W roli głównej Bob Geldof, wokalista grupy Boomtown Rats.

do góry



21 marca 1983 r.- Firma Harvest wydaje album The Final Cut - A Requiem For The Post War Dream. Waters, kompozytor i autor wszystkich utworów poświęcił swe dzieło pamięci ojca - Erica Fletchera Watersa. W nagraniu płyty gościnnie wzięci udział: Michael Kamen (p), Andy Bown (g), Ray Cooper (voc), Andy Newmark (dr), Raphael Ravenscroft (ts) oraz londyńska National Philharmonic Orchestra. Produkcji podjęli się Waters, Kamen i James Guthrie. Nagrań dokonano w angielskich studiach Mayfair, Olympic, Abbey Road, Eel Pie, Audio International, Rak, Hookend oraz Billard Room.

21 marca 1983 r.
- W dniu wydania "The Final Cut" Roger Waters przystępuje do nagrania autorskiej płyty "The Pros And Cons Of Hitch Hiking". Do udziału w sesji nie zaprasza żadnego z kolegów Pink Floyd.

6 maja 1983r.
- Staraniem amerykańskiej firmy Capitol ukazuje się album WORKS z nagraniami Pink Floyd z lat 1968 - 1973 m. in. znanym dotychczas wyłącznie z niskonakładowego zbioru "Picnic - A Breathe Of Fresh Air" (1970) oraz płyt pirackich - "Embryo". Album dotrze do 68 pozycji list bestsellerów w Stanach Zjednoczonych.

8 marca 1984 r.
- Z nalepką firmy Harvest ukazuje się drugi solowy album Davida Gilmoura "About Face" nagrany z udziałem m. in. Roya Harpera (voc.), Johna Lorda (kbds), Steve'a Winwooda (kbds), Pino Pallodino (bg) i Jeffa Porcaro (dr), zawierający m. in. dwa utwory napisane przez gitarzystę razem z Pete Townsheudem ("Love On The Air", "All Lovers, Are Deranged")

kwiecień 1984 r.
- Firma Harvest wydaje płtę "Identify" duetu Zee, a więc Ricka Wrighta i Dave Harrisa, byłego wokalisty Fashion.

30 kwietnia 1984 r.
- Firma Harvest wydaje płytę. The Pros And Cons Of Hith Hiking" Rogera Watersa.

do góry



lipiec 1985 r.
- Staraniem firmy Harvest ukazuje się płyta "Profiles" Nicka Masona oraz Ricka Fenna z 10 CC.

grudzień 1985 r.
- W listach skierowanych do szefów EMI (Wielka Brytania) i Columbia (USA) Roger Waters oświadcza, że odchodzi z zespołu Pink Floyd. Steve O'Rourke, menadżer grupy, domaga się od basisty jednak dopełnienia wszystkich zobowiązań kontraktowych, a więc m. in. płacenia w dalszym ciągu należnych mu honorariów.

czerwiec 1986 r.
- O'Rouke i Waters podpisują wspólne oświadczenie> O'Rouke zrzeka się wszelkich roszczeń do podopiecznego, natomiast Waters odstępuje prawo do używania nazwy Pink Floyd Gilmourowi i Masonowi.

wrzesień 1986 r.
- David Gilmour zaprasza Nicka Masona i Boba Ezrina do własnego studia urządzonego na XIX - wiecznej barce zacumowanej w Hampoton na Tamizie. W trójkę przystępują do pracy nad kolejną płytą Pink Floyd o roboczym tytule "Delusious of maturity".

31 października 1986 r.
- Na wieść o planach nagraniowych kolegów Waters wnosi do Sądu Najwyższego Zjednoczonego Królestwa sprawę o prawo używania nazwy Pink Floyd. Twierdzi, że potencjał artystyczny grupy został wyczerpany i tym samym posługiwanie się znakiem, który firmował "The Dark Side Of The Moon" czy "The Wall" uważa za nieuczciwe.

wrzesień 1986 r.
- Premiera zrealizowanego przez Jimmiego T. Murakami, animowanego filmu "When the wind blows" z muzyką m. in. Rogera Watersa. Nagrania basisty wypełniają jedną stronę wydanego przez Virgin albumu "When the wind blows".

grudzień 1986 r.
- Spór między muzykami rozsądzony na korzyść Watersa. Gilmour i Mason wnoszą apelację. W tym samym czasie do udziału w nagraniu nowej płyty Pink Floyd przystępuje Richard Wright.

do góry



marzec 1987 r.
- PO ponownym rozpatrzeniu sprawy sąd przyznaje Gilmourowi i Masonowi prawo do posługiwania się nazwą Pink Floyd.

15 czerwca 1987 r.
- Firma EMI wydaje kolejną autorską płytę Watersa "RADIO KAOS".

8 września 1987 r.
- Firma EMI wydaje pierwszą od czterech lat nową płytę grupy Pink Floyd A Momentary Lapse Of Reason. Jako główny twórca repertuaru występuje Gilmour, wspomagany przez Boba Ezrina, Johna Carina, Pata Leonarda i Phila Manzanerę; jako producenci - Gilmour i Ezrin. W nagraniach oprócz Gilmoura, Masona i Wrighta (traktowanego jako gościa) wzięli udział: Ezrin (kbds., dr.), Carin (kbds.), Leonard (kbds.), Bill Payne (kbds), Michael Landon (g), Tony Levin (bg), Jim Keltner (dr.), Camine Appice (dr.), Steve Forman (dr.), Carmen Twilie (voc.), Phylis St. James (voc.), Donnie Gerrard (voc.), Tom Scott (as, ss), Scott Page (ts.), John Halliwell (s) oraz Darlene Koldenhaven (voc.). Nagrań dokonano na barce Astoria w Hampton, a także w Londynie oraz A&M Studios, Can Am Studios i Village Recorder w Los Angeles.

13 września 1987 r.
- Trzygodzinnym koncertem dla piętnastu tysięcy słuchaczy zgromadzonych w sali Forum Montrealu grupa Pink Floyd rozpoczyna światowe tournée.

styczeń 1988 r.
- Firma Strange Fruit wydaje w serii The Peel Sesions dwunastocalową "czwórkę" z czterema radiowymi nagraniami Syda Baretta z lutego 1970 r.

październik 1988 r.
- Harvest wydaje album OPEL z nie publikowanymi dotychczas oficjalnie nagraniami Syda Barretta z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

22 listopada 1988 r.
- EMI wydaje dwupłytowy album DELICATE SOUND OF THUNDER, dokumentujący letnie koncerty Pink Floyd w Europie. W składzie zespołu towarzyszącego Gilmourowi (producentowi albumu), Wrightowi i Masonowi znaleźli się: John Carin (kbds., voc.), Tim Renwick (g., voc.), Guy Pratt (bg, voc.), Rachel Fury (voc.) i Durga McBroom (voc.).

1994 r.
-Pink floyd wydaje album "The Divison Bell".

1995 r.
- Kolejny album, tym razem dwu płytowa składanka pt. "Pulse", płyta koncertowa wydana potem na kasetach wideo, a dziś dostępna na DVD.

lata 90-te
- Kilka koncertów, najbliżej w Pradze i w Berlinie.

do góry